Imam Mahdi is savior

والعصر               بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ      وَ الْعَصْرِ﴿1﴾ إِنَّ اْلإِنْسانَ لَفي خُسْرٍ﴿2﴾ إِلاَّ الَّذينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصّالِحاتِ وَ تَواصَوْا بِالْحَقِّ وَ تَواصَوْا بِالصَّبْر 3 Imam Mahdi-ph-in shiaOne of the common beliefs among all nations and religions is believing in a divine savior who is the cause of vast blessings and charity for human being. Of course, such savior differs from one nation to another; and it would be discussed in the article: “Mahdi in religions”.Believing in a savior is in human’s nature that causes hope giving and inspiring. Shia- like other schools - insists explicitly on existence of a savior, Mahdi (AJ), but the difference is that in Ithna’ashari Shia, (the Shia who believes in all the twelve Imams) believing in Mahdi is one of the school’s principles and prayers to Allah and acceptance of worships would be accomplished only by believing in this important base.In this article, definite believing in a savior in other religions and nations will be discussed and specially, Shia’s opinion about Mahdi (AJ) will be emphasized.We will declare Mahdi’s (AJ) characteristics from Shia’s point of view, his occultation and his basic role in the world. Also we will explain the era of his reappearance and the golden period of his goveorship briefly.Shia believes in this heavenly Promised (Mahdi (AJ)) firmly and has fully talked about him. Below, t Imam Mahdi is savior...

 استاد سیدعلی اصغرموسوینظریه مکتب شعر دینی در ایران«حرف» بود، «کلمه» شد، «جمله» شد و جمله جمله هستی در فضای عطرآگین نیاز، هستی یافتند. نبودها، بود شدند و بودها، ممدود. در سایهساری که عشق چتر خویش را بر ذره ذره خاک و افلاک، گشوده بود.مکتب شعر دینی در ایرانبه قلم: استاد سید علی اصغر موسویمقدمه:اینک عشق بود و لوح خالی از نوشتار، پس «قلم» را آفرید. «ن والقلم و ما یسطرون»! آنگاه صحیفة دلها به «کلمات آسمانی» عشق گشوده شد و خداوند از پرتو حقیقت خویش، ایمان را آفرید.«حرف» بود، «کلمه» شد، «جمله» شد و جمله جمله هستی در فضای عطرآگین نیاز، هستی یافتند. نبودها، بود شدند و بودها، ممدود. در سایهساری که عشق چتر خویش را بر ذره ذره خاک و افلاک، گشوده بود.ایمانی که نخستین معلم ازلی و ابدی آن، کسی نبود جز وجود لاهوتی جلوه کائنات، پیامبر اعظم حضرت محمد مصطفی(ص)؛ معلمیکه ناخوانده درس، درس عشق و معرفت به خاکی و افلاکی آموخت و از پرتو انوار آسمانیاش، درخت طوبی روییدن گرفت و دوازده شاخة تنومند آن، بهار را برای همیشه در ذهن زمین زنده ساختند.***بخش اول، چیستی شعر دینی:سال 1382 که با مرکز پژوهشهای اسلامی صدا و سیما همکاری میکردم، دیوان استاد محمدحسین شهریار به من سپرده شد، تا موضوع بندی معارفی بر ابیات آن انجام گیرد. مقدمة دیوان نظرم را به نکات جالبی جلب کرد. استاد شهریار سال 1335 در دیباچة جلد سوم دیوان خود، در تشریح سبکها و مکاتب شعر ایران مطالبی نگاشته بود که در این یادداشت به بررسی برخی از دیدگاههای ایشان میپردازم. استاد شهریار هم سبکها را به چهار سبک و هم مکاتب شعر ایران را به چهار مکتب تقسیم کرده بود. در بخش نخست به دیدگاه ایشان دربارة سبک شعر (سبکها) و بخش دوم به مکاتب شعر ایرا Imam Mahdi is savior...